|
There are no translations available Hoewel we op zaterdag al naar Tsukiji – de grootste vismarkt ter wereld - waren geweest, hadden we een van de hoogtepunten, de veiling van de gigantische tonijnen, moeten missen. Deze veiling is van 5.30 – 6.15 uur in de ochtend en dat wilden we de Spaarlampjes op hun eerste dag in Tokio, na de lange reis en een tijdsverschil van 7 uur, niet aandoen. Maar het aanwezig kunnen zijn bij de volgens het boekje spectaculaire tonijnveiling deed een groepje ouders besluiten om op dinsdagochtend 29 april met de eerste metro richting Tsukiji te vertrekken. Na een kort nachtje werd er verzameld om 5.00 uur in de lobby van het hotel. Petra, Michel , Anita en ik (Jacqueline) slopen zachtjes het hotel uit. Buiten kwamen we Erik en Niels tegen. Zij bleken echter niet mee te gaan maar juist net terug te komen van een goed gesprek in de Irish Pub, die wij zelf enkele uren daarvoor hadden verlaten. Zij doken nog even hun bed in. Buiten leek overigens niets erop dat het nog zo vroeg in de ochtend was. Het was al volop licht en het was al aardig druk op straat met Japanners in hun zwarte pakken, waarschijnlijk op weg naar hun werk. Alleen in de metro was het opvallend rustig; dat hadden we nog niet eerder meegemaakt. Maar ja, het was tenslotte ook nog wel erg vroeg. Rond 5.45 uur liepen we in de buurt van de vismarkt waar het van 3.00 uur ’s nachts tot 12.00 uur ’s middags een drukte van jewelste is. Toch was het nu een heel stuk rustiger dan zaterdag toen we bijna overreden werden door de speciale voertuigen die de geveilde en verkochte vissen en schelpdieren transporteerden naar de winkels en restaurants in Tokio en andere delen van Japan en de wereld. Mmmm…vreemd. Aangekomen bij de hal waar de tonijnveiling plaatsvindt vonden we de verklaring voor de rust: op een bord stond in het Japans en Engels te lezen dat de veiling en de vismarkt vandaag gesloten waren! Nog vol verbazing en mopperend op de Lonelyplanet gids waar echt in stond dat de veiling en vismarkt alle dagen open was, behalve op zondag en …..feestdagen keken Anita en ik elkaar aan: euh hadden we niet ergens gelezen dat 29 april een feestdag was….. even vergeten! Gelukkig konden we er erg om lachen hoewel Petra en Michel een stuk minder vrolijk keken. .jpg) Helemaal niemand..... .jpg) en ook geen vis..... Toch nog maar even rondgelopen. We waren er tenslotte heel vroeg ons bed voor uitgekomen en een hele lege vismarkt was eigenlijk ook best wel bijzonder dus daar moesten foto’s van worden gemaakt. Op de terugreis namen we ons voor de anderen niets te zeggen over de lege vismarkt maar vooral heel enthousiast te vertellen over wat ze allemaal gemist hadden. Om 7.00 uur zaten we als eerste aan het ontbijt in het hotel. Om 7.30 uur was er nog steeds geen Spaarlamp, coach of ouder te bekennen en dropen Michel, Petra en ik af naar onze kamers om nog een klein beetje slaap in te halen na ons avontuur op de vroege ochtend….. …. Ik ( Anita) kon niet meer slapen. Toch maar even met Daan mee naar het ontbijt. Als eerste kwamen wij Gerard en Antoinette tegen, en hoe was het ? (hadden de wekker op een van de andere kamers gehoord en hadden nog even gedacht zal ik toch mee gaan, maar lagen toch te lekker in hun bed) tja hoe was het, zeer bijzonder, je hebt echt iets gemist. En alle superlatieven die je kunt bedenken heb ik uit de kast gehaald. Om te eindigen met het echte verhaal. Hilariteit alom, het bleef die dag nog lang onrustig…… (Overigens hadden de meeste Japanners geen idee wat voor een feestdag het was en werd er die dag volop gewerkt…. behalve op de vismarkt). …. Toen ik (Petra) naar boven ging was nog stil en erg rustig in de hotel kamers,de kinderen leken nog in een diepe slaap te zijn. Ik zette de wekker af om Brendan nog even te laten slapen, want zij moesten weer om 9 uur in het Gymnasium zijn voor de afsluiting. Helaas was het de Spaarlampjes niet gelukt om in de finale te komen, maar met de 20ste plaats konden ze best heel tevreden zijn. Het was inmiddels tijd voor de Spaarlampjes om op te staan, te ontbijten en met de Coaches weg te gaan. Konden de ‘’ Vroege vogels’’ nog een uurtje relaxen, om om 10 uur weer fris en uitgerust naar het volgende hoogte punt te gaan: de finale en de afsluiting in het gymnasium. Met de zon in de rug , en het flesje water in de hand gingen Michel ,Jacqueline, Anita en ik al wandelend richting onze kinderen. We waren op tijd om de spannende finale tussen icNRG en Jolly Roger te zien. Met veel oranje, klepperende handjes en aanmoediging wonnen zij de finale. Trots op icNRG en trots op de Nederlander in het algemeen; het wij-gevoel komt dan toch naar boven. Geweldig toch! Nadat iedereen zijn boeltje een beetje had opgeruimd in de pit-area en de inwendige mens van de nodige versnaperingen had voorzien, begon de afsluiting. jes naar de bus, die ons zou afzetten bij onze eigen elux finale. had voorzien,beElk team werd opgeroepen en kreeg op het podium een mooie medaille als aandenken. Winnaars zijn ze toch allemaal wel een beetje ,want wie vliegt er nu naar Japan om een FIRST Lego League championship 2008 te spelen . Jawel onze eigen Spaarlampjes,die het al geweldig hadden gedaan in Den Haag en de Beneluxfinale. Trots gingen wij en de Spaarlampjes naar de bus, die ons zou afzetten bij onze eigen ‘’ STAR HOTEL’’. Jacqueline, Anita en Petra (moeders van Olaf, Daan en Brendan) |
|
|
There are no translations available
Tijdens de reis naar Tokio heeft het gehele reisgezelschap zo'n 4500 foto's gemaakt. Op dit moment wordt er een selectie gemaakt die een mooi beeld van de reis zullen geven. Zodra de selectie gereed is zal er een fotoalbum op de site geplaatst worden. Jullie begrijpen echter wel dat dit enige tijd in beslag zal nemen. Houdt de site in de gaten. |
|
|
There are no translations available Zaterdag 4 mei thuis Als ik Tokio met een woord moest beschrijven was het echt geweldig !!!!!!! ik vind het echt reuze jammer dat het nu al voorbij is. We wilden nog zoveel leuke dingen doen. Maar we hebben ook een heleboel leuke dingen gedaan. Donderdag ochtend stond bijna de hele school er om ons uit te zwaaien toen we op schiphol waren moesten we eerst inchecken dat duurde erg lang. Daarna door de douane en het vliegtuig in we vlogen eerst naar Frankfurt en vanaf daar gingen we naar Tokio ik mij moeder zaten heel ver uit elkaar, maar gelukkig was er naast daan en zijn ouders nog plaats. Dus ik heb de hele reis naast daan gezeten. Toen we in Tokio aan kwamen gingen we met de bus naar het hotel. We gingen met de hele groep even wat eten en toen naar akihabara een wijk in Tokio met bijna alleen maar media winkels. Toen we terug kwamen avond eten en vroeg naar bed wegens de jetlack. Zaterdag stonden we vroeg op , want we gingen naar de vismarkt. Een stukje met de metro en we waren er. Overal stonden kraampjes met verse vis die je kon kopen. Echt onwijs veel vis was daar zeg!!!!!!!!!!!!! Daarna gingen we met de metro naar Oidaba. Dat is een opgespoten eiland waar veel leuke dingen te doen zijn. Eerst ging ik samen met Daan en Quinten naar een auto winkel waar een boel leuke dingen waren te doen bijvoorbeeld: een skelterbaan, een racesimulator, de oato van de toekomst en een testbaan. En dat allemaal GRATIS!!!!!!!!! Toen gingen we wat eten en naar een mooi gebouw met een uitkijk toren. Daarna met een bootje naar het oude gedeelte van Tokio en weer met de metro terug naar het hotel. Ons even opfrissen en met z’n alle eten in Alitalia. Vroeg naar bed en ons voorbereiden op de eerste dag van het toernooi. De wedstrijd organisatie was echt heel slecht de tafels stonden op instorten en werden met plakband aan elkaar vastgehouden. Ook waren er geen consumptiebonnetjes of voedsel pakketen samengesteld en er was op de tweede dag van het toernooi een afterparty zonder muziek en het was niet donker. Er was ook eten. Het was allemaal koud en er was niet veel (nou er was wel veel maar niet genoeg voor ongeveer 500 kinderen) dat was dus erg slecht. De eerste dag was om kennis te maken met de andere teams. De tweede dag was de wedstrijddag de wedstrijden gingen niet echt goed onze hoogste score was 385. De derde dag was de finale dag. IcNRG was wel door en we moedigde ze heel hard aan. Eerst moesten ze tegen de Robomasters een Amerikaans team daar wonnen ze van. Daarna moesten ze tegen een Japans team daar wonnen ze ook van. Toen stonden ze in de finale tegen Jolly Roger daar wonnen ze ook van en ICnrg was wereldkampioen in de robot. Als afsluiter van het toernooi nog de prijsuitreiking en het toernooi zat er op. Op woensdag 30 april moesten we er heel vroeg uit want we gingen naar een Japanse school. Teon we daar waren gingen we naar de gymzaal en daar stond de hele school ons op te wachten wij vertelde over het team en de FLL en lieten ons filmpje zien. Daarna zongen de kinderen het schoollied en gingen naar hun klas. We kregen een rondleiding en gingen op weg naar de Tokio tower. Daar had je echt een heel mooi uitzicht. Vlakbij de Tokio tower was de ambassade daar hadden we afgesproken met icNRG samen en de mensen van de ambassade naar Tepia te gaan daar kon je alle nieuwe technieken en ontwikkelingen van Japan zien. Toen weer terug naar het hotel. Donderdag 31 april Deze ochtend was er slecht nieuws Daan ging weg want het ging niet goed met zijn oma. Gelukkig was het de laatste dag. We gingen met de trein naar de kust en zijn daar naar een Boeddha geweest en naar het bamboebos. Ook heb ik samen met Quinten in de zee gezwommen. Weer terug met de trein en naar bed. Vrijdag 1 mei moesten we er vroeg uit om het vliegtuig te halen we vlogen terug naar Frankfurt en dan naar Amsterdam. Daar stonden Daan en zijn ouders. We gingen naar school en ik en mijn moeder reden met daan mee daar bleven we nog eten en toen werden we naar huis gebracht. Het was echt mega leuk!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Olaf |
|
|
There are no translations available
hallo, het is heel gezellig in Tokio maar helaas moeten wij morgen weer naar huis!!! dat is echt heel erg jammer maar toch hebben wij met zijn allen een hele leuke tijd beleefd in Tokio!!
de wedstrijden liepen best goed, eigenlijk ging alles wel lekker!! alleen de punten hadden we wat hoger verwacht maar we zijn echt niet ontevreden hoor!!! De stad Tokio is erg druk! maar je heb er ook stukjes land waar het heel rustig is!! We hebben alle dagen hele leuke dingen gedaan zoals vandaag hebben we een schat gezocht met Erik zijn GPS!! we zijn ook naar een heel groot Boedhabeeld geweest en we zijn naar het strand geweest! Natuurlijk hebben we heel veel foto's gemaakt zodat jullie alle dingen die we gedaan hebben terug kunnen zien!! het bevalt ons dus erg goed in Tokio!!! Nou tot ziens en tot morgen zeg ik maar!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! groetjes Lysanne en natuurlijk de SPAARLAMPJES! |
|
|
There are no translations available
De Spaarlampjes feliciteren icNRG met het behalen van de 1e plaats tijdens de robotcompetitie.icNRG, het team uit Eindhoven wisten zich met 2x 400 en 1x 395 te plaatsen bij de laatste 8. Tijdens de spannende finales wonnen zij met 400 punten tegen 399 van de Jolly Rogers uit Zweden. Een fantastische prestatie. |
|
|
There are no translations available
Het toernooi is geweest. Vandaag waren die finales. Helaas hadden de Spaarlampjes zich niet kunnen qualificeren bij de eerste 8 teams. Gisteren wisten zij onder moeilijke omstandigheden 385 punten te halen. Dit was echter niet voldoende in het sterke veld. Er waren teams die onder deze omstandigheden meerdere malen 400 haalden. Desondanks heeft het team een prachtige prestatie geleverd. De eindscore is nog niet bekend maar we verwachten dat de Spaarlampjes rond de 20e plaats zijn geeindigd van de 58 teams. Snel volgen foto's en verslagen van de afgelopen 2 dagen. |
|
|
There are no translations available Gisteravond gingen we natuurlijk eten. We konden weer niet met zijn allen in hetzelfde restaurant eten dus moesten we wéér opsplitsen! Niels, Quinten, Brendan en Petra gingen bij de tapasbar eten. Tapas zijn allemaal verschillende Spaanse hapjes! Ze vonden het erg lekker! Lysanne, Antoinette, Jonathan, Gerard, Olaf, Daan, Jaqueline, Michel en Anita gingen bij een BBQ restaurant eten wat erg lekker was! Het is een restaurant waar je zelf je eten moet maken, het restaurant was echt top! Lysanne |
|
|
There are no translations available Gisteren begonnen de voorbereidingen op het toernooi. We hebben in de ochtend geoefend. Toen we aan het oefenen waren schrokken we even want de tafels waren letterlijk met plakband aan elkaar gehouden. Daardoor deden een paar opdrachten het ook niet zoals de boortoren en de kolen. Om ons hoofd even uit de sleur te halen gingen we lekker naar het park. In het park waren mensen helemaal verkleed als nette meisjes of er was een man die helemaal los ging in een band. Daarna gingen we weer terug naar het stadion. We moesten die dag namelijk ook nog de techniek, onderzoek en teamwork presentatie maar dat werd wat later door 1 uur vertraging. En we moesten ook nog ongeveer 30 minuten wachten want de coaches hadden een bespreking. Daardoor gingen we pas om 20:00 uur weg. Toen gingen we Tokio in om te eten. We hebben toen met een deel bij het BBQ restaurant gegeten en toen was het nacht. Daan |
|
|
There are no translations available Gisteren hebben we veel geoefend en een paar keer 400 gehaald in 2:15 minuten. Het was best lang zitten in de pit area. Heel lang daarna gingen we de presentatie oefenen. Daarna in het echt de beoordeling voor teamwork. Daarna de presentatie en als laatste de techniek en klaar. En dan gingen we met de bus naar het hotel en ieder voor zich om te eten. Ik heb tapas gegeten en daarna naar bed. Brendan |
|
|
There are no translations available
Een korte samenvatting van de eerste dag van het toernooi. Morgen zullen de Spaarlampjes zelf hierover schrijven. Vanochtend door de organisatie opgehaald met bus om 09:00 uur. Bij aankomst bij de hal was het drukte buiten. Alle team wachtten om naar binnen te mogen. Snel werd er al met andere teams kennis gemaakt en de eerste foto's met andere teams gemaakt. De visitekaartjes vlogen over en weer. Uniek om zoveel landen bijeen te hebben. Om 09:30 uur ging de hal open. Snel registreren en naar de "pit area". Gelukkig waren de pit's naast ons niet bezet en we hadden al snel 3x zoveel ruimte als de rest..... Snel spullen uitpakken en toen kwamen de eerste teams al langs om presentjes te overhandigen. De oranje kleppers en mutsjes werden uitgepakt en uitgedeeld. Binnen de kortst mogelijke tijd liep bijna iedereen met een klepper en het Braziliaanse team had de oranje mutsjes omgetoverd tot team outfit. Prachtige foto's leverde dit op die later te zien zullen zijn. Snel bleek dat de organisatie "anders" was dan verwacht, later daarover meer. Het programma van die dag bestond uit oefenen aan de tafel (3x), de presentatie, techniek en team beoordeling. Wij waren team 58 en het laatste team. Daarom ook pas als laatste aan de beurt met de presentaties. Tijdens het oefenen bleek dat de oefen- en wedstrijdtafels door iemand in elkaar waren gezet (zover ze in elkaar zaten) door iemand die geen enkel besef van de FLL had. Menig robot was niet in staat om bepaalde opdrachten uit te voeren. Morgenochtend (voor de wedsrijden) zal de organisatie de tafels verbeteren alhoewel wij daar niet echt in geloven. Toch was het team in staat om 2 maal 400 punten te scoren onder belangstelling van de Japanse pers. Alhoewel het met menig team minder goed ging, zijn er geduchte tegenstanders morgen tijdens de robot wedstrijden. Tussendoor nog naar een park geweest want het hele programma liep 1:15 uur uit (puntje voor de organisatie). Uiteindelijk was het rond 18:15 zo ver. Eerst de team beoordeling, daarna presentatie en als laatste de techniek. Team beoordeling ging prima en na afloop werd de jurie nog even "omgekocht" met bon-bons van Pierre uit Hillegom.... Daarna de presentatie. Er bleek geen computer aanwezig te zijn, alleen een beamer??????? En natuurlijk werkte de boel niet met onze laptop. Daarom maar de laptop voor de neus van de jury en improviseren (we waren niet het enige team met dit probleem) zo bleek. Toen het team eenmaal begonnen was, verscheen er elke minuut een bord met daarop hoeveel minuten waren verstreken. Bij 5 minuten werd dat zelfs door een japanse official door de presentatie heen geroepen. Daan was hierdoor niet erg op zijn gemak hetgeen er voor zorgde dat de presentatie langer duurde dan normaal. Er was zelfs maar tijd voor één vraag. Onder de omstandigheden heeft het team het prima gedaan. Als laatste de robot techniek boordeling. Deze jury was erg onder de indruk van de eenvoud maar tevens efficientie van de robot en de oplossingen. Zo dat zat erop. Pas om 8 uur terug in het hotel. Het was een hele lange dag met het moeilijkste onderdeel, de presentatie in het Engels. Morgen krijgt het team de kans om uit te blinken op hun beste onderdeel, de robot wedstrijd. We zullen zien of we onder druk, op belabberde tafels, weer 400 punten kunnen scoren. Ik heb er vertrouwen in. De Spaarlampjes liggen er vanavond al vroeg in want alle indrukken van de afgelopen dagen en de lange dag vandaag laten hun sporen al achter. Niet iedereen is al over het tijdsverschil heen. Ze houden zich echter goed en ondanks de matige organisatie is het een waar feest. Morgen meer over de robot competitie. |
|
|
There are no translations available
Inmiddels staan de eerste foto's vanuit Tokio op de site. Er zijn de eerste (lange) dag meer dan 900 foto's gemaakt door de hele groep. Te veel dus om allemaal te plaatsen. Deze eerste foto's geven een indruk van vertrek, reis, aankomst en de eerste dag in Tokio. Er zullen nog meer foto's van deze dag volgen alsmede natuurlijk de volgende dagen. Kijk hier voor de foto's van de eerste dag En lees natuurlijk de verslagen uit Tokio |
|
|
There are no translations available Zaterdag 26-04-2008. Rond 7 uur stond iedereen op. Na een heerlijk ontbijt in het hotel vertrokken wij naar Tsukije-Fish markt. Wat een geweldige plek. Vis in alle soorten en maten, net dood of nog levend. En ook: Arbeiders met merkwaardige voertuigen, handkarren en veel eh…… Vis! Rond de middag gingen wij met de monorail naar Odaiba. (Wijk met van alles te doen, o.a. Venus Fort en andere Science buildings.) Na wat eten gingen wij rondkijken in deze merkwaardige bedrijvige wereld. Overal roept en naar je, buitgt men voor je en kun je echt van alles kopen. Rond 14.00 uur gingen we met de boot naar oud Tokyo, met de Sensoyi Asakusa Tempel, de oudste tempel in Tokyo. Rond de tempel zijn veel kleine marktachtige winkeltjes. Iedereen kocht er wel iets. De tempel was prachtig. ’s Avonds aten wij met de hele groep in een Italiaans restaurant. Het was heerlijk, een plezierige afsluiting van een mooie dag. Zondag 27-04-2008. Na weer een heerlijk ontbijt vertrok het tema naar de “wedstrijdhal” voor de eerste bijeenkomst. (Kokuritsu-Kyogijo Metropolitan Gymnasium.) De supporters konden nog niet zo heel veel doen en besloten naar de Shinjuku Gyoen National Garden te gaan lopen. Dat was een heel goed besluit. Wat een rust, wat een prachtige bloeiende azalea’s en wat een heerlijke plek om rustig wat rond te lopen, koffie te drinken en sushi te eten. (net als veel Japanners) Van Erik kregen wij het bericht dat wij om 14.00 uur in het stadion werden verwacht en daar troffen wij de Spaarlampjes aan tussen veel andere teams. Wat een feest! Om 15.30 uur wandelden wij naar Yoyogi Park (soort bos) met de Harayuku wijk er direct naast. In die wijk verzamelen in het weekend allerlei vreemd uitgedoste mensen zich. Het leek wel een soort carnaval! In het park bezochten wij de Meije Shrine, een keizerlijke tempel. Rond 17.00 uur moesten de Spaarlampjes hun presentatie houden. De supporters mochten van de organisatie niet mee en dus vertrokken ze weer naar het hotel. Toen het team, vol van verhalen, thuis kwam, werd er nog lekker gegeten en toen was het snel slapen voor de dag van morgen. Wist je dat: - Japanners veel cadeautjes geven als je iets voor z doet. - Ze heel vaak lachen. - Veel Japanners mondkapjes dragen tegen de vervuiling in de lucht. - In Tokyo overal mensen staan in prachtige uniformen. - Hun Engels net zo goed te verstaan is als hun Japans. - Ze je net zo lang blijven helpen tot je het eindelijk snapt. - Ze graag poseren voor een foto. |
|
|
There are no translations available Hallo Allemaal. We zijn vanmorgen om iets voor half negen vertrokken van school met 2 busjes. De hele school zwaaide ons uit!! Op Schiphol moesten we lang wachten, maar dat geeft niks, we hadden tijd genoeg. De vlucht naar Frankfurt ging heel snel en goed. We moesten in Frankfurt even wachten en toen begon de lange reis naar Tokio; 10 uur en 35 minuten! We mochten in de cockpit. Dat had Erik geregeld. Véél knopjes en een groot uitzicht. Erik had de robot in de 1e klas gebracht. We kregen vaal te drinken, maar ik zat tussen 2 Japanners in! Ze zeiden iets in het Japans en ik zei: “I don’t understand you”, toen moesten ze lachen. Eindelijk na al die uren landen we op Naita, de luchthaven van Tokio. Iedereen was al uit het vliegtuig toen Erik ineens riep dat hij DE ROBOT WAS VERGETEN. Die zat nog vrolijk eerste klas in het vliegtuig. Snel terug en hij was er nog. Met de limousinebus naar Shinjuku station en lopen naar het hotel met al die koffers. Om 11 uur ‘morgens waren we in het hotel. Omdat we pas om 13:00 uur pas in onze kamers mochten, zijn mijn moeder, Lysanne en ik een wandeling gaan maken in de buurt. Wat een hoge gebouwen! Veel mensen die bijna allemaal in het zwart gekleed gaan. Een tempel bezocht en foto’s gemaakt van alles. We hebben een tocht met de metro gemaakt naar een elektronicawijk Akihabara. Veel computers, fototoestellen en van alles nog wat. Nu gaan we nog uit eten met zijn allen. Twee dagen bijna niet geslapen maar we zijn in TOKIO! Het is herlijk weer!! Eva (en moeder Jannie) Zie hier de eerste foto's van vertrek, aankomst en 1e dag in Tokio |
|
|
There are no translations available
We gaan morgen al naar Tokio! Best spannend, al ben ik niet super zenuwachtig. We gaan vanmiddag alle koffers pakken en alle puntjes op de i zetten. We hebben ook allemaal dingetjes die we niet moeten vergeten, zoals onze "Spaarlampjes" kleding. We hebben gisteren ook weer geoefend en tergelijkertijd hebben we voor in Tokio visitekaartjes gekregen om uit de delen. Ook de team foto van ons tussen de bollen hebben we gezien. Ik heb er zin in!! Eva |
|
|
There are no translations available
Op de Tokio Blog pagina zullen de Spaarlampjes verslag doen van hun reis naar de Open Asian Championships in Tokio. Naast het belangrijkste nieuws dat op de hoofdpagina geplaatst zal worden, kunnen jullie daar lezen wat het team van dag tot dag allemaal beleeft. Donderdagochtend 24 april om 08:00 uur vertrekt het team vanaf de Johannesschool in Hillegom. Het gezelschap bestaat uit 19 personen; de teamleden, coaches, begeleiding en familie. Zij zullen eerst van Schiphol naar Frankfurt vliegen en vandaar rechtstreeks naar Tokio Japan. Link naar Tokio Blog |
|
|